Fuat Kav

Narsist suçlu ve yüzsüz olmak...

Fuat Kav bakur Pazartesi, Nisan 20, 2015

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<h1 class="western">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5PQkK_uwp8jUs3oYWKrRqg75Oenp-KYFTtZrZKPhgFhVhVYLysyf2_RIbOUGpLcMv7zuGayRY04eFqliF3qAEqhW8H6gw-F6GeNzEcPzgoNXYiF21c7QbnHlzYmstN2_cWXENV0OPIgs/s1600/Tayyip-Erdogan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="293" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEj5PQkK_uwp8jUs3oYWKrRqg75Oenp-KYFTtZrZKPhgFhVhVYLysyf2_RIbOUGpLcMv7zuGayRY04eFqliF3qAEqhW8H6gw-F6GeNzEcPzgoNXYiF21c7QbnHlzYmstN2_cWXENV0OPIgs/s1600/Tayyip-Erdogan.jpg" width="640" /></a>Narsist
suçlu ve yüzsüz olmak...</h1>
<div style="border: none; line-height: 0.5cm; margin-bottom: 0cm; orphans: 1; padding: 0cm;">
Fuat
KAV</div>
 
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin: 0px; padding: 0px;">
Bazı atasözleri Sanki Cumhur’un başı RTE için söylenmiş. Sanki atalarımız gece-gündüz demeden, bıkıp usanmadan düşünüp taşınarak RTE için bazı sözleri özel olarak icat etmişlerdir. Zaten eger bu atasözleri olmamış olsaydı RTE’yi adlandırmak mümkün olmayacak ve dolayısıyla TC’nin Reisi Cumhur’u gerçek anlamda adlandırmamız mümkün olmayacaktı.</div>
<div dir="ltr" style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin: 0px; padding: 0px;">
<div dir="ltr" style="margin: 0px; padding: 0px;">
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Mesela “hem suçlu hem güçlü”, “yalancının kızaracak yüzü yok” sözleri, muhteşem sözlerdir. Biliyoruz k, suçlu ve günahlı konumunda olan birisinin göstereceği ilk refleks karşı tarafa saldırmaktır. Bir suçlunun en etkili savunma aracı karşı tarafa bağırıp çağırmak, tepki göstermek, deyim yerindeyse ortalığı velveleye vermektir. Çünkü elinde başka bir savunma, karşı tarafı püskürtme, çevreyi ikna ederek yanına çekme aracı yoktur.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Utanma duygusu, toplumsal değerlere sadık kalan insandaki hala varolan damarın kıpırdanış halidir. Hata yapan, günah işleyen kimselerin hissettikleri insani duygudur. Bu nedenle utanma duygusu anlamlıdır. Ancak ata sözünde de vurgulandığı gibi yalanı bir yaşam biçimi haline getirmiş olan birisinde ne utnama duygusu olur, ne de onun yüzü kızarır. Zaten kızaracak yüzü de yoktur.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Kendilerini hem suçlu hem güçlü görenler ve yalanı yaşam biçimi haline getirenlerin bir de narsist ruh dünyasına sahip oldukları söylenir. Bu da doğrudur.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Narsistik kişilik özelliklerine sahip olanlar kendilerini kusursuz, başkalarını ise basit ve sıradan insanlar olarak görürler. Kendilerinin yaptıkları her şeyi doğru, başkalarınkini ise hep yanlış görürüler. Kendilerini dünyanın merkezi olarak gördükleri için sürekli ilgi odağı olmak, herkes tarafından pohpolanmak, etrafından fır dönmek isterler. Yapmış oldukları işleri muhteşem gördükleri için mütevazı değiller, hep kazanmak, na pahasına olursa olsun egemen olmak, başkalarına boyun eğdirtmek, herkesin onların kölesi olmak isterler. Yenildiği, daha doğrusu egemen olamadığı zamanlarda adeta çıldırırlar, ruhsal ve düşünsel bunalımlara girerek tehlikeli olabilecek kadar saldırganlaşırlar. Eğer bunlar yetki sahibiyse bulundukları mevkilerini kendi bireysel çıkar ve hırsları için kullanabilecek kadar insan olma halinden çıkarlar. Hitler, Mussulin gibileri dünyayı nasıl bir felakete sürüklediklerini hepimiz biliyoruz.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Eleştirilmek bu kişiler için ölümden beterdir. Bu nedenle her eleştirildiğinde mutlaka intikam alma peşinden koşarlar. Bu intikam bazen tehdit, bazen şantaj, bazen de ölüm olabilirler. Ukala, gösterişli, popilist, kendini dev aynasında gören bu kişiliğin en büyük özelliğinden birisi de insanları kendilerine bağlamasıdır. Bu ortamı görmediği zaman müthiş derecede öfkelenir, kendini boş, anlamsız, işe yaramazolarak, büyük bir aşağılık kompleksi ve utanç içerisinde görür ve işte bu andan itibaren tahrip gücü oldukça yüksek bir bombaya dönüşüverir adeta.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Sizce bu kişilik Cumhur’un başı RTE’ye uymuyor mu? Elbette ki uyuyor. Elbette ki RTE hem suçlu hem güçlü görünmeye çalışıyor. Elbette ki RTE’nin kızaracak yüzü yok, elbetet ki Cumhur’un başı RTE narsist bir kişiliktir. Bu nedenle her gün onlarca kez bağırıp çağırıyor,öfkeleniyor, küfür ediyor, ağzından tükürükler saçarak, salyalar akarak hakaretlerde bulunuyor. Yüzü olan, suçlu ve narsist olmayan bir cumhur‘un başı böyle yapar mı?</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
<a href="https://www.blogger.com/null" name="_GoBack" style="color: #014cb1; font-weight: bold; margin: 0px; padding: 0px;" target="_blank"></a>Örneğin eğer RTE bu kişillik özelliklerine sahip olmasaydı, savaş gerekçesi olan güvenlik yasası çıkartılmazdı. Demokratik çözüm ve siyasete inanılsaydı iç güvenlik paketi yerine demokratik bir anayasa çıkartılırdı. Valiler ve kaymakamlar olağanüstü hal valilerin yetkileriyle donatılmazdı. Barış ve müzakere sürecinin kritik aşamasında özel savaş timleri gerillanın üzerine sürülmez, Ağrı’da çatışma çıkmaz, beş asker ile bir gerilla yaşamını yitirmesine nenden olmazdı. Sınır boylarında askeri operasyonlar yapılmaz, gerilla noktalarınahucum edilmez, havadan kobra saldırıları aralıksız bir biçimde devam edilmez, ateşkessürecinde baraj, karakol-kalekol yapımına hız verilmezdi. Çocukl ve gençlerin kurşunlanmasına olanak verilmez, cezaevlerinde bulunan hasta tutsakların tahliye edilmesine olanak verilirdi. Yeniden orduya sarılmaz, gladyo ve özel savaş birlikleri yeniden inşa edilmez, Ergenekon ve balyoz davasında yargılan kontrgerilla elemanlarıyla uzlaşılmaz, cezaevinde Doğu Perinçk’le kirli anlaşmalar yapılmazdı.</div>
<div class="ecxwestern" style="margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Tek yol var: 7 Haziran seçimlerinde RTE’nin karargahı olan AKP’nin daha önce çalmış olduğu oyları geri almak ve HDP ile barajları aşmaktır…</div>
</div>
</div>
</div>

Narsist suçlu ve yüzsüz olmak...

Narsist suçlu ve yüzsüz olmak... Fuat KAV Bazı atasözleri Sanki Cumhur’un b aş ı RTE için söylenmiş. Sanki atalarımız gece-gündüz d...

Devamı »

Ancak ortak iradeyle baraj yıkılır

Maden fuatkav, gundem, secim, yazi Pazar, Nisan 12, 2015

Seçim maratonun birinci aşaması olan adayların belirlenmesi ve netleşmesi sonuçlandı. Şimdi sıra ikinci aşamada. Hiç kuşkusuz ki en zor olan bu aşamadır. Bu seçimin kaderini belirleyecek bir aşamadır aynı zamanda. Sonuçları belirleyecek aşama olması itibarıyla hem kritik, hem stratejik ve hem de belirleyicidir. 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8w9bx22TiCd8ZH353z_JrI0Ic82OtalHjnfOY8WCauPVnYUp1Tcc5XGKTRXNFkfvUTPl-vcDlmwDJyjsQob46b-xyG50P1lrHJEwqH18hUWRqAS6_sDN_dz4xTxcb6xNnotco9BFOQ627/s1600/resim.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="358" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEh8w9bx22TiCd8ZH353z_JrI0Ic82OtalHjnfOY8WCauPVnYUp1Tcc5XGKTRXNFkfvUTPl-vcDlmwDJyjsQob46b-xyG50P1lrHJEwqH18hUWRqAS6_sDN_dz4xTxcb6xNnotco9BFOQ627/s1600/resim.jpg" width="640" /></a></div>
 
 
Kuşkusuz ki her aşamanın kendisine has zorlukları vardır. Birinci aşamanın zorluğu, adayların tespiti ve listede yer alacak şahsiyetlerin belirlemesiydi. Gerçekten de zor bir aşamaydı. İki bini aşan listenin içerisinden beş yüz elli adayı seçmek öyle kolay değildir. Son derece titiz, hassas ve adaletli olmayı gerektiren bu aşama bir biçimde sonuçlanmıştır. 
 
Şimdi sıra ikinci aşamada. İkinci aşama sonuç alma aşamasıdır. Birinci aşamada yapılan çalışmaların, verilen emeğin ve gerçekleştirilen etkinliklerin toplamının tek potada birleştirilerek, barajı yıkacak olan aşama olduğunu da belirtmek gerekiyor. Doğaldır ki bu aşamanın da kendisine has bazı özellikleri ve temel çalışma ilkeleri vardır. Bu ilkelere göre çalışmak, bu ilkelerin prensiplerine göre yol haritasını oluşturmak ve buna göre belli bir kararlaştırmayı oluşturmak elzemdir. Yoksa başarılı olmak, barajı yıkmak, daha da önemli olan halkların tek umudu haline gelmiş HDP’i iradeleştirmek mümkün olmayacaktır. 
 
Gelinen aşamada Mezopotamya ve Anadolu halkları kazanmaya mahkumdur. Hep kaybetmiş ve yüzlerce yıldır köle konumuna getirilmiş halklar bir kez daha kaybetme gibi bir süreci yaşayamaz. “Ya kazanmak ya kazanmak” sloganı, tam da bugün HDP çatısı altında başlatılan bir zamanın sloganıdır. Eğer bu sefer de kaybedilirse, belki her şeyin sonu olmaz, ama birçok şeyin sonu olacağı kesindir. 
 
Eğer kazanılırsa bu kez gerçekten de kadınlar, gençler, çocuklar, emekçiler, ezilenler, Kürtler, Türkler, Ermeniler, Çerkezler, Keldaniler, Lazlar, Aleviler, Êzidîler, gerçek Müslümanlar, yani halklar kazanacak. Bu sefer “ben” değil, “bizler”, bireyler değil, toplumlar, ulus-devlet değil, demokratik ulus kazanacak. Halkların kaybetmemesi, demokrasi ve özgürlüğün gerçek anlamda yaşatılması için bu dönemde iyi çalışmak, doğru iş yapmak, gerçek anlamda birer demokrasi ve özgürlük savaşçıları gibi mücadele etmek, bir anlamda herkesin namus borcudur. Bu borcu ödemek durumundayız. 
 
Bunun için de her şeyden önce aday olan olmayan, listede yer alan almayan her Kürt, demokrat, aydın, kısacası özgürlük ve demokrasiden yana olan her şahsiyet sınırsız bir biçimde seçim çalışmalarına katılım göstermelidir. “Listede yer almadım”, “hakım yenildi”, “bana haksızlık yapıldı” gibi yaklaşımları aşarak toplumsal düşünmeyi, bireyi, yani kendimizi değil, geneli düşünerek sürece dahil olmayı esas almalıyız. Başvuruda bulunan herkesin listede yer alması mümkün olmadığını bilerek hareket etmek, herhalde en doğru ve mantıklı yol olacaktır. Öfke ve kırgınlık, tepki ve hak arayıcılığı hareketimizin kabul etmediği bir durum olduğunu belirtmek gerekiyor. 
 
Eğer “ben” değil de, bugün Kobanê’de, Rojava’da, Kuzey ve Doğu’da ideallerimiz için yaşamlarını adayanları düşünerek pratik adım atarsak, çok daha doğru ve hayırlı bir tutum geliştirmiş olacağız. Gerçekten de her şeyi hak edip hiçbir şeyi istemeyenleri, sadece vererek hizmet etmeyi bir erdem olarak görenleri, almayı ahlaki bulmayanları, hayatlarını büyük tehlikelere atmalarına rağmen verilen her şeyi rüşvet olarak görenleri düşünelim. Ve listede yer almamanın kıyamet olmadığını, her şeyin sonu olmayacağını, zaman zaman çalışmalara katkı sunarak o kadar büyük bir fedakarlık olmadığını bilmenin bilincine vararak hareket edelim... 
 
2015 seçimi, gerçekten de büyük bir çalışma ciddiyetini gerektiriyor. Çünkü bu seçim herhangi bir seçim değildir. Bağımsız bir grubun parlementoda bulunması adına yapılacak bir çalışma da değildir. Parti olarak seçimlere girilmesi bir projedir. Türkiye’yi yeniden yapılandırma, verili siyaseti değiştirme, diktatörlüğe ve tek kişilik iktidarın önünü barajlama projesidir. Son on yıldır tekrarlanan yapıyı sarsma ve oluşan statükoyu kırma hamlesidir. Ortak bir iradeyi, halkların ortak ruhunu oluşturma, demokrasi ve özgürlük blokunu söz sahibi haline getirme projesidir. İşte bu projenin başarısı için, bu projenin pratiklaşmesi için ve bu projenin anlam bulması için çalışmalıyız.

Ancak ortak iradeyle baraj yıkılır

Seçim maratonun birinci aşaması olan adayların belirlenmesi ve netleşmesi sonuçlandı. Şimdi sıra ikinci aşamada. Hiç kuşkusuz ki en zor olan...

Devamı »

Başkan Abdullah Öcalan ve Önderlik gerçekliği

Maden bakur, ocalan, serok apo, yazi Cuma, Nisan 03, 2015

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbXplLBhuhdhyphenhyphenz6ZMW2roTZPJympKeYPflf8OYYcL4_fFoLTOKH1Sf4DScIHOemUKFXdCuC47hMvcI-Cpe06KTJtKH9LsumPSTY70Y3ywyy73I3ceKaoGPLq0K2wjBxi9CahEykeIZQWTL/s1600/260455.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="444" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgbXplLBhuhdhyphenhyphenz6ZMW2roTZPJympKeYPflf8OYYcL4_fFoLTOKH1Sf4DScIHOemUKFXdCuC47hMvcI-Cpe06KTJtKH9LsumPSTY70Y3ywyy73I3ceKaoGPLq0K2wjBxi9CahEykeIZQWTL/s1600/260455.jpg" width="640" /></a></div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
 </div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
FUAT KAV</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Başkan Abdullah Öcalan.’ı değerlendirirken çok derin ve yoğunlaşmış bir düşünce haliyle değerlendirmekle ancak doğru bir sonuca ulaşılabilinir. Herhangi bir önder, herhangi bir lider veya herhangi bir ulusal Kurtuluş önderliği gibi ele alınıp değerlendirme konusu edilirse doğru bir sonuca gitmek mümkün olmayacak. Daha özgün ve daha derin bir analiz gücüyle değerlendirmek çok daha doğru ve bilimsel olacaktır. Dar ve yüzeysel yaklaşım Başkan Abdullah Öcalan’ın gerçek konumunu ve üstlenmiş olduğu tarihi misyonunu yeterince anlatmış olmamış olacağız. Bu, tarihe ve insanlığa karşı bir doğuşu doğru ifade etmemiş oluruz. Halbu ki bir doğuşu yanlış ifade etmek ve doğru bir ifade tarzıyla doğru bir zeminde dillendirmemek, elbette ki büyük bir günaha girmek demektir. Büyük günah hem tanrı, hem tarih ve hem de insanlık katında büyük suç işlemek anlamına gelir.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Tarihin hakkını vermek, gerçeğe göre konuşmak, doğruları ne pahasına olursa olsun dillendirmek, başın da gitse hakikattin izinden gitmek insan olmanın olmazsa olmazıdır. Bu olmazsa hakikatı açığa çıkartmak mümkün olmayacağı gibi, namuslu olmak da mümkün olmayacaktır. “Namus” dediğimiz doğrular ve hakikat temelinde yürümektir. Bu yürüyüşü gerçekleştirmek, bu doğrultuda konuşamak, bu ilkeye göre oturup kalkmak namuslu, buna göre konuşup oturmamak, bu ilkelere göre yaşamamak ise namussuz olmayı ifade eder. “Namus” insanın kendi özüne sadık kalması, kendini görerek nefsine ve hakikat ilkesine göre yaşamasıdır aynı zamanda.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Bu durumda eğer “namuslu” olmak hakka yürümekse, hakikatin özüne göre yaşamak ve bu anlamda tarihin hakkını vermekse, o zaman Başkan Abdullah Öcalan’ı doğru görmek ve doğru yorumlamak namuslu olmaktan geçiyor. Eğer namuslu olmak doğruyu söylemekse, gerçeklere göre konuşmaksa, tarihin hakkını vermekse o zaman burada sadece ama sadece namus olacaktır, yan Başkan Abdullah Öcalan’ı anlatırken namusu konuşturmaktan başka hiçbir şey bizi hakikatin adaletinden kurtarmayacaktır.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Gerçek devrimcilerin namuslu oldukları kesindir. Hakikatin izinden gittikleri, yalana tenezzül etmedikleri, doğrulardan başka hiçbir şeyi ciddiyet almadıkları da kesindir. Çünkü onlar sadece tarihin izinden, hak ve adaletin peşinden, hakikatin özüne göre yürüyerek düşledikleri dünyaya ulaşabileceklerini biliyorlar. İçinde bulundukları dünyanın, yani sistemin kocaman bir yalan olduğunu, her şeyiyle bir hastalık üretim merkezi olduğunu ve dolayısıyla insanın varoluş haline aykırı olduğunu da gayet iyi biliyorlar. Bu aykırı ve sürekli hastalık üreten sisteme karşı mücadele etmenin ve onun karşısında dik durmanın tek alternatifi olmanın da namuslu olmaktan geçtiğini gayet iyi biliyorlar. Namuslu olmanın en doğru halini bu olduğunu bilen devrimciler doğal olarak doğru konuşmak ve doğru ilerlemek durumundadırlar. Bunlarla şuna varmak istiyoruz: Başkan Abdullah Öcalan’ın gerçeğine ulaşmak.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Başkab Abdullah Öcalan gerçeğine ulaşılmadan, doğru ve ahlaki-politik temelinde ele alınmadan, oluşturmuş olduğu düşünce sistemini hakikat ilkelerine göre analiz edilemden onun gerçekliğine ulaşmak mümkün değildir. Belki bazı noktalarda bazı doğrulara ulaşılabilir, ama onun bir bütünsellik bağlamında ulaşmak mümkün olmayacaktır. Sorun bazı teorik hususlarla bazı özellikleri anlatmak da hal olmuyor. Eğer öyle olsaydı zaten fazla derinlere inmeye de gerek yoktu. Çünkü genel olarak anlatılan herhangi bir liderin formatı ona da uygular ve bazı sonuçlara ulaşabilirdik. Örneğin Hoşimin ve Amilcar Cabral gibi önderlere yakın bazı özellikleri sıralayarak bir ulusal format önderliğine varmamız son derece kolay olacaktı. Ama öyle değildir. Başkan Abdullah Öcalan’ı öyle anlatmak, bazı hazır kalıplarla bazı sonuçlara varmak hem doğru değildir, hem de mümkün değildir. Çünkü Başkan Abdullah Öcalan’ın formatı bilinen formatların çok ama çok dışında bir formata sahip olduğunu vurgulayarak işe başlamak herhalde en doğrusu olacaktır.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Birincisi, her şeyden önce Başkan Abdullah Öcalan klasik anlamda Marxsist bir önder değildir. Diyalektik ve tarihsel materyalizmi öyle bildiğimiz klasik anlamda kullanmadığı gibi, varolan haliyle kullanmanın da son derece tehlikeli olduğunu düşünerek, pekçok kimsenin “anlayamadığı”, anlam veremediği çok önemli noktalarda yaşama yaklaşmıştır. Ne doğaüstü bir varlığı, ne de herşeyi reddeden bir düşünce sahibi olarak diyalektiği ele almıştır. Varolan şeylerin ne yoktan varolduklarını, ne de varolan şeylerin başka güçler tarafından yaratıldığını düşünen bir filozof olarak yaşamı maddi dünyadan koparmadığı gibi, maddi dünyayı da yaşam gerçekliğinden koparmamıştır. Doğayla insanı, insanla doğayı parelel olarak ele alarak varolan halimize anlam verme çabası içerisinde olmuştur. Kaba mataryalizmi redettiği kadar idealizmi, düalizmi benimsemediği kadar da ide’yi benimsemeyen bir düşünce dünyasına sahiplik etmiştir. Ya siyah ya beyaz mantığı faşizmin düşünce dünyası olduğunu bildiğinden hep reddeden bir duruşa sahip olmuştur.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
İkincisi, çelişkileri, birbirini vuran-kıran, reddeden, birisinin diğerinin varoluş halini ortadan kaldıran değil, tam tersine birbirini besleyen ve herkesin kendi özgürlük alanına sahip çıkmakla varoluş hallerine tahammül eden olgular olduğunu savunan bir felsefe dünyasını savunmuştur. Bu anlamda “antagonist” denilen çelikiyi özgürlükle, demokrasi ve doğanın doğuş hali olan varlıksal olgularla bağdaşmaz gören felsefeyi doğru bulmamış, çelişkileri mutlak savaş gerekçesi, iki olguyu birbirinden mutlak anlamda koparma nedeni olarak görmemiştir. Çelişkileri doğanın ve onun bir parçası olan toplum ile insanın hakikatı arama ve bulma arayışında bir işaret noktası olarak ele almış ve dolayısıyla her çelişkinin mutlak anlamda bir kopuşu ifade etmediğini, bunun bazı sonuçları olsa bile bu kopuşun bir başka şeyin yeşermesinde temel bir olgu olarak görmüştür.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Üçüncüsü, Başkan Abdullah Öcalan’ın Felsefesinde “yok etme” denilen bir kavram yoktur. Felsefesinde bir sınıfın başka bir sınıfı, bir toplumun başka bir toplumu, bir grubun başka bir grubu, bir ulusun başka bir ulus içerisinde eriterek ‘yok etme’ diye bir şey yoktur. Siyah ve beyazdan oluşan bir dünyayı da tanımadığı gibi, böyle bir dünyanın ancak faşizmin yaşam bulduğu bir dünya olduğunu savunan bir dünya görüşüne sahiptir. Kuantum’un madde ve ışığın, atom ve atomaltı parçacıklarının toplumsallaştırılamsı gereken doğru bir felsefe dünyası olduğunu savunan Başkan Abdullah Öcalan, PKK felsefesine insanı oturttuğunu gayet iyi biliyoruz. Doğa ve insanın her şeyin üstünde olduğunu, yapılacak ne varsa insan ve doğa için yapılması gerektiğini söyler. “Her şey doğa ve insan içindir” sözüne bağlı olarak dünya görüşünü oluşturmuş, geliştirdiği yeni paradigmayla bunun olmazsa olmaz olduğunu, insana ve doğaya hizmet etmeyen, onun hizmetinde olmayan hiçbir şeyinin anlamı olmadığını vurguladığını da biliyoruz. Demek ki doğa ve insan her şeydir onun için.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Dördüncüsü, Başkan Abdullah Öcalan için kadın özgürlüğü de her şeyden öncedir. Kadın doğanın bir parçası olarak özgürlük ve varoluş halinin en doğal haliyle varolmak durumundadır görüşüne bağlı olarak, oluşturduğu kadın özgürlük çzigisi ve bu çzigi ekseninde yarattığı kadın ordulaşması dünyada ilktir. Ona göre erkek egemen anlayışının oluşturduğu düşünce ve zihniyet dünyasında kadın köledir, cinsel objedir ve dolayısıyla iradesizdir. Düşmüş ve düşürülmüş kadının ayağa kalmasının tek yolu kendisini irade, örgüt ve ordulaştırarak ancak özgürce yaşatabilir. Kadının yeniden tanrıça haline getirilmesi ile ancak ona yeniden saygınlık kazandırılabilir. Kutsallık ve saygınlık kazandırılan kadına ancak gerçek anlamda özgür insan demek mümkündür diyen Başkan Abdullah Öcalan, Kürt kadının bu noktaya getirdiğini ve dünya kadınlarına öncülük edecek olan da Kürt kadınları olduğunu söyler.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Beşincisi, Başkan Abdullah Öcalan, devrim, devlet, demokrasi, özgürlük, iktidar gibi kavram ve bu kavramların sistem haline getirme ile ilgili anlayışları da hem eleştirmiş, hem de oluşturmuş olduğu sistemin bambaşka bir sistem olacağını savunarak, kendi paradigmasının temel ilkelerini savunmalarında dile getirmiştir. Başkan Abdullah Öcalan klasik duruşu klasik önderleri aşan bir konumda olması nedeniyle düşüncesi ve dünya görüşü hep aykırı “farklı” bir liderlik profilini çizmiştir. Örneğin Önder Abdullah Öcalan bilinen Marxsist dünya görüşünün zamanını doldurduğunu, çağa uygun bir biçimde yeniden gözden geçirilmesi gerektiğini söylemiş ve eleştiri konusu yaptığı eski tezlere alternatif yeni tezler oluşturmuştur. Yeni tezlerle devleti reddetmiştir, devleti demokrasi ve özgürlük dışı olarak ele almış ve bu temelde görüşler ileri sürmüştür. Demokrasiyi, devlet dışında halk iradesi olarak belirlemiştir. Özgürlüğü devletin olmadığı yerde filizlenerek varolduğunu belirtmiştir. Proletarya diktatörlüğünü, burjuva diktatörlüğünün öteki versiyonu olarak ele almış, sınıf egemenliğini de anti-demokratik ve anti ahlaki olarak değerlendirme konusu yapmıştır.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Altıncısı, ulus-devlet yerine demokratik ulus tezi ile devlet ve diktatörlük esaslarına dayanan her türlü oluşumları reddetmiş ve demokrasi ile varolan oluşumların ancak halkçı ve meşru olabileceğini belirtmiştir. Faşizmin ideolojisinin milliyetçilik olduğunu ve bunun da ulus-devlet gerçekliğinden ayrı olmadığını, devletin biçimi ne olursa olsun son tahlilde halkları birbirine kırdıtan ve düşman hale getiren ana unsur olduğunu vurgulayan Başkan Abdullah Öcalan “bana kırk devlet de verseniz almam ve kullanmam” diyerek, devletssiz ve demokratik bir sistemin daha anlamlı ve daha sosyalistçe olduğunu belirtmiştir. Demokratik ulus tezi Başkan Abdullah Öcalan’ın, ukus-devlet tezine alternatif olarak ileri sürdüğü ve bunun halklar için çok daha anlamlı olduğunu savunmalarında uzun uzadıya dile getirmiştir…</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Yedincisi, Başkan Abdullah Öcalan Kürdistan ile ilgili projesi de bu genel görüşler çerçevesinde olup, ayrı devlet kurma, farklı diktatörlükleri oluşturma değil, demokratik özerklik ve konfederalizm temelinde ele almıştır. Demokratik özerklik ve demokratik konfederalizmin on devletten daha anlamlı, daha doğru ve daha geliştirici olduğunu vurgalamıştır. Devleti olan hiç bir halkın ve ulusun özgür olmadığını, her devletin bünyesinde egemen ve köle konumunda olan sınıfların ve değişik toplumsal grupların olduğunu, ancak devleti olmayan ama özgür olan halkların ve ulusların mümkün olabileceğini belirtir. “Önemli olan devlet, bürokrasi değil, farklı renklerin kardeşçe ve özgürce bir arada yaşamalarıdır “ diyen Başkan Abdullah Öcalan, sadece Kürtlerin değil, tüm halkların ve ezilen ulusların ideolojik ve düşünsel önderi olarak yeni bir sistemin kurucusu olarak tarihteki yerini alacağı kesindir.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Kısacası, Başkan Abdullah Öcalan’In yedi madde halinde anlatmaya çalıştığımız önderlik gerçekliği diğer önderlerin politik ve gelişim çizgilerinden çok farklı bir önderlik gerçekliğine sahiptir. Elbette ki birbirine benzeyen yanları vardır, ama uçurumlar kadar farklı oldukları da kesindir. Marx ve Engels reel sosyalizmin teorisini, Lenin reel sosyalist devriminin teori ve devlet yapılanmasını, Stalin reel sosyalizmin devletler sistemine dönüşmesinin pratiğini, Mao, Hoşimin gibi önderlerin ise sömürge ve yarı sömürgeden kurtulma, ama bir başka tuzak olan demokratik halk devleti denilen oluşumun düşünce yapısını oluşturmuş önderlerdir. Başkan Abdullah Öcalan bu önderlerin düşünce ve teorik yapısını analiz ederek, çağımıza uygun yeni devrim paradikmasını oluşturmuştur.</div>
<div style="background-color: white; font-family: Ubuntu; font-size: 17px; line-height: 26px; margin-top: 1.3em; padding: 0px;">
Devlet ve devrim, demokrasi ve iktidar, ulus-devlet ve demokratik ulus gibi konularda yeni bir düşünce ve ideolojik açılım yaparak, yeni bir devrim teorisini oluşturmuştur. Başkan Abdullah Öcalan, Reel sosoyalizmin yıkılmasından sonra demokratik ulus, kadın özgürlüğü, demokratik sosyalizm gibi konularda oluşan boşluğu doldurmak için büyük bir yoğunlaşmayı yaşamıştır. İmralı adasında tutsak olmasına rağmen birkaç ciltten oluşan bir çalışmayla tarihi, toplumları, devleti, devrim ve demokrasinin temel ilkelerini derin bir bilinç ve ruhsal derinlikle sistemli bir düşünce yapısına ulaşmıştır. İşte bu nedenlerden dolayı Başkan Abdullah Öcalan özgün ve farklı bir önderlik gerçeğine sahiptir…</div>

Başkan Abdullah Öcalan ve Önderlik gerçekliği

FUAT KAV Başkan Abdullah Öcalan.’ı değerlendirirken çok derin ve yoğunlaşmış bir düşünce haliyle değerlendirmekle ancak doğru bir son...

Devamı »

Özgürlüğünüz kutlu olsun!

Maden bakur, fuatkav, kav, yazi Çarşamba, Nisan 01, 2015

Yine düğmeye basıldı. Kan isteyen güçler yine meydana çıktı. Yine silah tekelleri mumla suç aramaya, göbeklerini gençlerin kanı ile şişiren yeşil sermayenin temsilcileri ipe un sermeye başladı. 
 
Sebahat Tuncel milletin polisine tokat, Bengi Yıldız ise devletin güvenlik güçlerine taş atmış. Bir vekil, devletin komiserine tokat atmazmış, eline taş alıp polise fırlatamazmış. Bir vekil vekilliğini bilmeliymiş. 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikjKouK9G6KmMZo2iWmYge3fnIyNzd5dV5ZmvLJ51Le-hGNZvLWg6Ne9r_Os8nfmm8FwaYG6ZxoLIBkkEreHapvikG9O6xgQgT0yBHbhYIXnvdkEw1TGJJbp1Co_qXvU9ktFKhg184RTpA/s1600/tumblr_nj8ox2nlIk1t1d4eio1_500.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="370" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEikjKouK9G6KmMZo2iWmYge3fnIyNzd5dV5ZmvLJ51Le-hGNZvLWg6Ne9r_Os8nfmm8FwaYG6ZxoLIBkkEreHapvikG9O6xgQgT0yBHbhYIXnvdkEw1TGJJbp1Co_qXvU9ktFKhg184RTpA/s1600/tumblr_nj8ox2nlIk1t1d4eio1_500.jpg" width="640" /></a></div>
 
 
Herkes bir şey söylüyor. Başbakan Kürtleri tehdit ediyor, İçişleri Bakanı 'bunu kabul edemem' diyor. Bakan ve milletvekilleri 'bunun hesabı mutlaka sorulmalıdır' diye ağızlarından köpükler saçarak konuşuyorlar. Gazeteciler adeta kasap kesilmiş durumda, utanmadan, Sebahat Tuncel'e, Bengin Yıldız'a adeta küfür ediyorlar. 
 
Onlar konuşup tartışsınlar, küfür edip basitleşsinler, Kürtleri tehdit etsinler, Kürt vekillerine karşı saygısızlık yapmaya devam etsinler. Kürtler de bildiklerini yapacak, kendi gündemlerini kendileri oluşturacaklar. 
 
Ama Kürtlerin yaptığı ve yapacağı başka bir şey daha var; kendilerini savunmak, devletin ve AKP'nin zulmüne karşı kendi öz savunmalarını yapmak. Bu bir militan da olabilir, bir siyasetçi, bir köylü, bir emekçi, bir çocuk, bir kadın veya bir milletvekili de olabilir. Saldırıya uğrayan, işkenceye maruz kalan, devletin ve Duçe Tayyip Erdoğan'ın hedefinde olan her Kürt kendini savunacaktır. Bu bir milletvekili de olsa. 
 
Bu süreçte en fazla savunmaya ihtiyacı olan Kürt milletvekilleridir. Dolayısıyla en fazla kendilerini savunacak olan kendileridir. Zira Kürtleri koruyacak başka bir güç yoktur. Türkiye'de bulunan üç temel savunma gücü olan Türk ordusu, polisi ve adaleti zaten her yerde Kürtlere saldırmaktadır. Bu anlamda Sebahat Tuncel'in attığı tokat, Bengi Yıldız'ın avuçladığı taş saldırıya uğrayan Kürt halkını savunma amaçlıdır. 
 
Medyanın deyimiyle, milletin vekili olan bir vekil nasıl bir profile sahip olmalıdır? Polise taş ve tokat atan bir vekil, vekil olabilir mi? 
 
Tabii ki olur. Neden olmasın? Fikir ile zikri bir olan bir vekil, vekilliğini yaptığı milletine karşı birinci derecede sorumludur. Bunun anlamı da iradesini temsil ettiği milletin saldırıya uğraması durumunda her türlü meşru hakkını kullanarak onu savunmaktır. 
 
Evet, bir vekil yaşama pahasına da olsa milletini savunur. Sadece kürsüde nutuk atmaz, aynı zamanda milletine karşı yapılacak saldırı karşısında gerektiğinde gövdesini siper eder. Bu profil klasik vekilliği aşan, gerçekten de halkın iradesi ve temsilcisi olan yeni vekil profilidir. 
 
Bu profil son üç gündür manşetlerde verilen Sebahat Tuncel ve Bengi Yıldızların profilidir. 
 
Peki, olayların somut gelişimi nasıl olmuştu? 
 
Bölge'nin her yerinde olduğu gibi Batman ve Silopi'de de Newroz Bayramı'nı kutlayan Kürt halkına vahşice saldırılmış, kadın, yaşlı, genç, çocuk, vekil demeden herkes işkenceden geçirilmiş, kitlenin üzerine göz yaştırıcı bomba atılmıştır. Vekillerin gözlerinin önünde yerlerden sürüklenen kadın ve çocukları gören bir Kürt vekili bu vahşi saldırıları yapan bir polise tokat atmış, diğer vekil ise eline bir taş alıp yetkilileri uyarmıştır. 
 
Bu saldırılar karşısında Kürt vekilleri başka ne yapabilirlerdi? Şeker mi verselerdi, ya da karanfil mi uzatsalardı? Gerçekten de siz olsaydınız ne yapardınız? 
 
Polisin yanına gelen Sebahat Tuncel'in hangi halde olduğunu görmeyenler, ancak kör olabilirler. Sebahat Tuncel tepeden tırnağa ıslak ve barut içinde polise doğru gelip, saldırıyı durdurmak istemiştir. Ama polis şefi, saldırı emrini vermeye devam etmiştir. 
 
Bir daha soruyoruz, Sebahat Tuncel başka ne yapabilirdi? Gözlerinin önünde kan ve barut içinde yerlerde kıvranan çocukları, kadın ve gençleri başka nasıl savunabilirdi? Polisin zulmünü, onun vahşi saldırısını, barut ve kan kokusu içinde yerlerde kıvranan kadın ve çocukları görmeyip, Sebahat Tuncel'in tokadından, Bengi Yıldız'ın avucuna aldığı küçük bir taştan fırtına yaratanlar vicdanlarını, adalet duygularını, ahlaki değerlerini tüketenlerdir. 
 
Kürt halkına karşı yapılan devlet ve AKP saldırısına kulak tıkatacaksınız, Kürt çocuklarının katledilmelerine kulak asmayacaksınız, 13 yaşındaki Uğur'a sıkılan 13 kurşun karşısında kör-sağır kesileceksiniz, Sebahat Tuncel'in saldırgan polis şefine attığı bir tokattan dolayı her tarafı velveleye vereceksiniz. Ya 13 yaşında Ceylan'ın parçalanmış bedenini eteğinde taşıyan annenin feryadına karşı nasıl bir duruş sergilediniz? Bengi Yıldız ne yaptı? Avucundaki taşla bir Türk polisinin kafasını mı kırdı, yoksa bir Türk askerinin gözünü mü çıkarttı? Ne yaptı, söyler misiniz, ne yaptı? 
 
"Türk polisi orantısız güç kullansa da, kitleye müdahale etse de polise karşı çıkmak doğru değildir. Türk askeri, Kürtleri öldürse de onlara dokunmayacaksınız. Eğer yapılacak bir şey varsa, bırakın biz yapalım" diyenlere, Kürtlerin yanıtı şudur: 
 
"Hayır, yalan söylüyorsunuz. Kürtler için adalet yoktur, Kürtler için yasalarınız Duçe'nin yasalarıdır, Kürtler için vicdanınızı, politik ahlakınızı ve insani duygularınızı yitirmişsiniz. Kürtler h‰l‰ taaruz altındadır. Kurdukları çözüm çadırlarına bile tahammülünüz yoktur. Eğer bu saldırılara dur demezseniz daha birçok Sebahat ve Bengiler çıkacak. Bunu böyle bilin!

Özgürlüğünüz kutlu olsun!

Yine düğmeye basıldı. Kan isteyen güçler yine meydana çıktı. Yine silah tekelleri mumla suç aramaya, göbeklerini gençlerin kanı ile şişiren ...

Devamı »

Gerginlik teorisi ve ‘cumhurun başı’ Erdoğan

Maden bakur, gundem, siyaset, turkiye, yazi Pazar, Mart 29, 2015

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBIFD5qNYaRWxX8pqmdiJE8Lgqd55Wi2t6i0Es3dD2AAhJsqRWbAlEBGHTy7GIv68PjzNuNJegNO5TYKWWWmoJLxuGPSCxW3k58RSZdi8ErTxDdEsWypwh90OzGvpJSz25gMm-88KaB2zg/s1600/nuce_28032015-202823-1427567303.79.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjBIFD5qNYaRWxX8pqmdiJE8Lgqd55Wi2t6i0Es3dD2AAhJsqRWbAlEBGHTy7GIv68PjzNuNJegNO5TYKWWWmoJLxuGPSCxW3k58RSZdi8ErTxDdEsWypwh90OzGvpJSz25gMm-88KaB2zg/s1600/nuce_28032015-202823-1427567303.79.jpg" width="640" /></a></div>
 
FUAT KAV 
 
Recep Tayyip Erdoğan deli değildir. Belleğini yitirmiş, ne yapacağını bilmeyen, rastgele hareket eden, olay ve olguları önceden hesaplamadan ve düşünmeden konuşan bir kişilik de değildir. Durup duruken gerginlik politikasını yaratan ve koltuğu elinden gideceği için, oyuncağı elinden alınmış bir çocuğun verdiği ani bir refleksle çığlıklar yapan bir zat da değildir. Vladimir Putin veya Neron’a benzer bir düşünce ve ruh dünyasına sahip olabilir, diktatörlük hevesleri olan ve kan emici bir dünyaya sahip de olabilir. Ama sadece bunlardan dolayı gerginlik, kriz ve bunalım siyasetini yürütmüyor. 
Tayyip Erdoğan için gerginlik siyaseti bir ilke, bir yöntem, bir tarzdır. Daha doğrusu bunalım, kriz ve gerginlik siyasetinin teorisine uygun bir biçimde hareket ederek politika yapıyor. Biliyoruz ki gerginlik siyaseti iktidar süreçlerinde başvurulan bir tarzdır. Sürekli iç ve dış düşman yaratma, suni sorunlar oluşturma, toplumu gerdirerek onu esas gündemden uzaklaştırma, insanları ilgilenmesi gereken sorunlar yerine, daha çok yaratılan sunni sorunlarla meşgul etme politikası çoğu zaman başvurulan bir yöntem olmuştur. Bu yöntemle iktidarda olan kişi ve güç için kısa sürede belli bir sonuç elde edilmiştir ancak toplumlar için büyük bir felaket olmuştur. 
Recep Tayyip Erdoğan’ın uyguladığı yöntem de budur. Bunalım teorisini işleterek sonuç almak isteyen bir politikanın sahibi olan Erdoğan, gerçekten de uzlaşı ve barış içinde bir arada yaşama politikasının kendisi açısından sonuç vermeyeceğini düşündüğünden, daha çok kriz ve bunalım siyasetini uyguluyor. Hatta çatışmalı, düşük yoğunluklu bir savaşın işine daha çok yarayacağını düşündüğünden, eskiden beri gerginlik politikasını esas alan bir strateji izemeyi tercih etmiştir. 
 
Gerginlik siyaseti bilinçli uygulanıyor 
Erdoğan, “savaş kimi koşullarda barıştan daha çok karlıdır” sözüne inananlardandır. Bu nedenle kavga etmeyi, gerginlik yaratmayı, kriz çıkartmayı bir taktik olarak sürekli geliştirmektedir. Sık sık “Erdoğan yine konuştu ve yine bir gündem yarattı” deyişimizin altında yatan da budur. Ülkeyi kriz ve gerginlik siyaseti ile yürütmesi çıldırmış olmasından değil, tamamen taktiktir ve tamamen bilinçli, önceden tasarlanmış bir programın sonucudur. İkide bir gündem değiştirmesi, rest çekmesi, kızgın ve öfkeli bir biçimde fırça atması da bundan ileri gelmektedir. Erdoğan, “Bazen barışla değil, kriz ve savaşla iktidarı yürütmek en doğrusudur” belirlemesini kulağına küpe yapmışçasına uygulamakta ve yönetime geldiğinden beri sürekli bu taktiğe başvurmaktadır. 
R. Tayyip Erdoğan’ın bir gün olsun tebessüm ettiğini, şaka yaptığını, normal insani davranışlarda bulunduğunu, bir yerlerde oturup sohbet ettiğini gördünüz mü? Hep kırgın ve alıngan, öfkeli ve kızgın, yüzü buruşuk değil mi? Yüzü mahkeme duvarlarına benzemiyor mu? Hep insana küfür edercesine ters ters ve çoğu zaman vahşice bakmıyor mu? Kısacası sokakta, ekranda, kürsüde, parlamentoda, seminer ve panellerde, konferans ve normal sohbetlerde sözcüğün gerçek anlamıyla gergin bir yay gibi durmuyor mu? 
Eger tüm bunlara “evet” diyorsak o zaman R. Tayyip Erdoğan bir deli, bir manyak, şuurunu kaybetmiş biri değil, siyaseti gerginlik ekseninde yürüten bir teorisyendir. Erdoğan bu gerginlik teorisiyle, sürekli geçmişin siyah tarafını göstermekle, teklerle başlayıp teklerle bitiren milliyetçi söylemiyle kitlelerin ezici çoğunluğunu fanatikleştiren siyaseti ile Hitler ve Mussolini’nin izleyicisi olarak değerlendirmek yanlış olmayacaktır. Çünkü tüm diktatörler gibi onlar da aynı taktiği izleyerek dünyayı felakete süreklemişlerdir. 
 
Amaç barış değil, PKK’nin tasfiyesi 
Müzakere sürecine ilişkin yaklaşımı da aynı teori üzerinden sürdüren Erdoğan, son açıklama ve tutumuyla da bunu çok daha somut bir biçimde ortaya koymuştur. Bunalım yaratarak, gerginlik oluşturarak, ortamı muğlaklaştırarak, fanatiklerini harekete geçirerek karşı tarafı, yani Kürt Hareketi’ni baskı altında tutmaya çalışıyor. Kürt Hareketi’ni kendi koşullarına çekip isteklerini kabul ettirmek için ne kadar yalan varsa hepsini peşpeşe diziyor ve öfkeli bir üslupla ortamı adeta bunaltarak, süreci boşa çıkartmaya çalışıyor. 
Erdoğan’ın amacı süreci kendi lehinde sonuçlandırmaktır. Daha açık bir ifadeyle; PKK’yi muhtap haline getirmeden, Kürt halkının savunma gücü olan askeri kuvvetleri dağıtmaktır. Erdoğan bunu gizli de söylemiyor. Şunu söylüyor Cumhurbaşkanı: “Koşulsuz bir biçimde silahları bırakın, ondan sonra gerekirse konuşuruz.” 
Kendisinin deyimiyle; “Var mı üç kuruşa beş köfte?” Dünyada böyle bir barışa rastlamak mümkün mü? Hangi kuvvet muhtaplarıyla konuşup tartışmadan, belli bir program ve yol haritası izlemeden elindeki, bir anlamda can simidi olan araçları bırakmıştır? Savaş ve barışın olduğu ülkelere bakın, Erdoğan’ın dikte ettirmeye çalıştığı bir barış sürecine raslamak mümkün mü? Bir de utanmadan IRA ile İngiltere arasındaki barış sürecini örnek vererek, Kürt Hareketi’ni etkilemeye, kamuoyunu da kandırmaya çalışıyor. Erdoğan bir zamanlar durmadan,”Kızımız Sibel’i cayır cayır yaktılar” diyordu. Oysa Sibel’i yakan devletti. Cumhurbaşkanı Tayyip Erdoğan bu konuda da yalan söyleyerek, kamuoyunun kafasını muğlaklaştırmaya devam ediyor. 
Biliyoruz ki her şey insanın istediği aynı rotada ilerlemiyor. Bu kez de öyle oldu. Erdoğan’ın gerginlik, kriz ve bunalım yaratma teorisi bu sefer işe yaramadı ve adeta bir bumerang gibi kendisini vurdu. Bu kez gerginlik dozunu fazla kaçırdığından hükmetle karşı karşıya geldi ve daha önce var olan ama fazla dışa yansıtılmayan kendi iç çelişkilerini çok daha belirgin bir biçimde açığa çıkarttı. Arınç-Gökçek çatışmasının bir görüntü, danışıklı bir dövüş olmadığı, daha sonraki gelişmelerle açığa çıktı. Başkan Abdullah Öcalan’ın Newroz açıklaması bu süreci hızlandırdığı gibi, çözümden yana olmayan zihniyeti de bu şekilde daha açık bir biçimde gün yüzüne çıkarttı. 
Bir kez daha anlaşıldı ki Kürt sorunu çözülmeden Türkiye’de ısrar da olmaz, gelişme de sağlanmaz. En “kararlı“, “istikrarlı” gibi görünen hükümetler de çatlar, cumhurbaşkanları da patlar, başbakanlar da kırılıp dökülür. Şimdi olan budur. Demek ki gerçek çözüm ve müzakere süreci ne Erdoğan’ın kurnazlıklarıyla, ne Davutoğlu’nun sürdürdüğü sinsi politikayla, ne Arınç-Gökçek’in horozvari dövüş tarzıyla olur. Gerçek çözüm Başkan Abdullah Öcalan’ın gösterdiği yol haritasıyla ancak mümkün olabilir.

Gerginlik teorisi ve ‘cumhurun başı’ Erdoğan

FUAT KAV Recep Tayyip Erdoğan deli değildir. Belleğini yitirmiş, ne yapacağını bilmeyen, rastgele hareket eden, olay ve olguları öncede...

Devamı »

Mazlumlaşan Newroz

Maden bakur, fuatkav, gundem, Newroz, turkiye, yazi Cuma, Mart 27, 2015

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmbt0jD1uUtzc2UyCUIhQcFq_t4O-X5LjbRcw3Uh0F598VzY7fBs6IvUU_23KWFM4KYdt-WIS-HcqC0QQv06kdWHvd1mavV3I-1HqCsr2PQzin3OHwQwuplNmAHrnJOfUTnq5LSYKN9fsJ/s1600/DSC1855.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhmbt0jD1uUtzc2UyCUIhQcFq_t4O-X5LjbRcw3Uh0F598VzY7fBs6IvUU_23KWFM4KYdt-WIS-HcqC0QQv06kdWHvd1mavV3I-1HqCsr2PQzin3OHwQwuplNmAHrnJOfUTnq5LSYKN9fsJ/s1600/DSC1855.jpg" width="640" /></a></div>
 
21 Mart 1982 yılından birkaç ay önceydi. 1981’in sonlarına denk gelen bir zamandı. Diyarbakır 5 No’lu zindanında bulunan tutsaklar için son derece zor bir süreçti. Teslimiyet ve ihanetin tüm çıplaklığıyla dayatıldığı bu zor zamanda, Kürdistan’a sahip çıkmak ateşten gömlek kadar yakıcıydı. Her türlü işkencenin  uygulandığı bu zor koşullarda siyasi savunma yapmak, Kürdistan değerlerine sahip çıkıp, siyasi tutum belirlemek gerçekten de zordu. İmkansız değildi, ama kolay da değildi. Deyim yerindeyse “mangal” gibi bir yüreğe sahip olunması, “agitlerin agiti”, “cesurların cesuru” olunması gerekiyordu. 
 
Uygulamalara karşı çıkmak, Esat Oktay Yıldıran’ın emirlerini yerine getirmemek, asker karşısında dik durmak, dayatılan teslimiyet ve ihaneti kabul etmemek “deyim yerindeyse her babayiğidin karı değildi. 24 saat değil, ama 24 gün içerisinde neredeyse tüm siyasi hareketleri temsil eden tutsaklar kurallara uymuşlardı. Kuralları kabul etmeyen sadece PKK’li tutsaklarının, TİKKO’dan birkaç devrimcinin, KAWA ve diğer bazı Türkiye sol hareketinden bir-iki tutsağın dışında herkes cezaevi  kurallarına, Esas Oktay Yıldıran’ın bazı uygulamalarına “evet” demişlerdi. Bir yıl sonra diğer tutsaklar da koşullu olarak “kurallara” uymak zorunda kalmışlardı... 
 
Tutsakların “vahşet” dedikleri bu süreç diğer tüm süreçlerden çok daha zordu. Neredeyse her gün birkaç tutsağın öldürüldüğü-sakat kaldığı bir zaman. Teslimiyet ve ihanetin çok daha somut ve çok daha kaba bir biçimde tutsaklara dayatıldığı bu süreçte Mazlum Doğan yeniden direnmenin arayışına girmişti. “Koşullu da olsa kurallara uymamalıydık. Bu süreç bizi iyi olmayan bir yere götüreceği kesindir” demiş ve yeni bir direnişin örgütleme çalışmasına başlamıştı. 
 
Mazlum artık nettti ve yeni bir eylemle eski direnme sürecindeki gibi insiyatifi almak istiyordu. Kenan Evren’in, “tek bir kişi sağ kalmasın ve her gün parça parça ölsünler” dediği tablo yaşanmış olacaktı. Ölümü kaldırmak mümkündü, ama teslimiyet ve ihaneti kaldırmak asla mümkün değildi. Bazıları bunu kabul edebilirlerdi, fakat PKK’li tutsaklar, Mazlum Doğan, Hayri Durmuş, Kemal Pir ve diğer önder kadrolar  bunu asla kabul edemezlerdi. Çünkü Mazlum “Direniş Zafere Teslimiyet İhanete Götürür” demişti. Gerçekten de süreç Mazlum’un dediği gibi yürüyordu. Yani direniş zayıflanırken, teslimiyet hergün biraz daha güçleniyordu. 
 
Mazlum’un toplu direniş arayışı sonuç vermemişti. Herkes bir gerekçe ileri sürerek Mazlum’un direnişi yeniden örgütleme sürecine dahil olmamıştı. Elbette ki yeni direnişe katılanlar, sürece dahil olmak isteyenler, Mazlum’a “seninleyiz” diyenler vardı, ancak sayı nicelik olarak yetersizdi. Mazlum, 1981’in son baharında örgütlemeye çalıştığı yeniden direniş konusunda yeterince ‘umutlu’ olmadığını anlayınca, yeni bir arayışa girmeye başlamıştı.. 
 
Bu yeni arayış herkesin adına, toplum adına, ulus adına ve 5 No’luda bulunan tutsaklar adına bireysel bir eylem planlaması olacaktı. Evet, Mazlum Mazlumca yola çıkmış ve hakikat için ne gerekiyorsa onu yapacaktı. O koşullarda da olsa kendi ulus ve halkına yakışır bir duruş sergileyecekti. Diz çökmeyecek, boyun eğmeyecek, Esat Oktay Yıldıran’ın karşısında titremeyecek, boğazı tıkanmayacak, ruhu kendisinin sesinin dışında başka seslere kulak asmayacaktı. 
 
Ve Mazlum Mazlumca düşündüğü eylemine karar vermişti. Kendini feda edecekti. 5 No’lunun vahşetinde bir lotus çiçeği gibi açılmaya, o karanlğın ortasında ışık olmaya, umutsuzluğun boy verdiği o cehennem deryasında umut olmaya karar kılmıştı. Demirci Kawa gibi dağlarda ateş yakmayacaktı, gençleri etrafında toplayıp balyozunu düşmanın kafasında patlatamayacaktı, ancak üç kibrit çöpü yakıp kendini mazlum halkına adayacaktı. Gençler, arkadaşları, halkı ve adına politika yaptığı ulusu ondan sonra onun yolu olan hakikat yoluna girecek ve düşmanına karşı Mazlumlaşan büyük bir kütle ile dağların doruklarında ateşler yakacaktı. 
 
Ve Mazlum 1982’nin 21 Mart’ında mazlum olan halkının adına Mazlumca yürüyerek kendini NEWROZ’a adamıştı. Ondan sonra Newroz mazlum’un Newroz’u olarak anılacak ve ondan sonra Zekiye Alkan, Rahşan Demirel, Ronahi ve Berivan kutsal bedenlerini mazlumlaşan Newroz’un ateşi ile yıkarak, Mazlum’un fedai arkadaşları olmuşlardı... 
 
2015 Newrozu Başkan Abdullah Öcalan’ın özgürlük Newroz’u olması umuduyla, Newroz Pîroz be!

Mazlumlaşan Newroz

21 Mart 1982 yılından birkaç ay önceydi. 1981’in sonlarına denk gelen bir zamandı. Diyarbakır 5 No’lu zindanında bulunan tutsaklar için s...

Devamı »

Kadınlar soykırıma karşı kendi zorunu oluşturmalıdırlar

Fuat Kav kadın Pazar, Şubat 22, 2015

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
 
 
 
 
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkGUPxF7RSRessBFhDN9_ChLVFS5gZ7z1uqcydVABJxtixCPmqEnF9-fjle-QRpzSiP07TGWlzT5XN_Y_912oPUtxEne6ZJRp65nSVZqBqClOnHPq2o-MMKvuUjgjuWARC_5QcIseDwTY/s1600/ypj.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="163" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgkGUPxF7RSRessBFhDN9_ChLVFS5gZ7z1uqcydVABJxtixCPmqEnF9-fjle-QRpzSiP07TGWlzT5XN_Y_912oPUtxEne6ZJRp65nSVZqBqClOnHPq2o-MMKvuUjgjuWARC_5QcIseDwTY/s1600/ypj.jpg" width="320" /></a>Türkiye’de neden kadınların öldürüldüğünü sorusuna verilecek en doğru yanıt; AKP’nin kadını “karı”, Türkiye kapitalist modernitenin de onu para doğuran cinsel bir meta olarak görmesidir. Başka türlü izah etmek mümkün değildir. 
 
 Karılaştırılmış kadın, erkeğin her türlü hallerine yanıt vermeyi, yaşamın her alanında kadının erkeğe hizmet etmeyi ifade ederken, aynı zamanda kadının erkeğin malı-mülkü ve dolayısıyla ona hizmet etmek için varolduğunu ifade ediyor. Mesela erkek, kadının ‘helali’ değil, kadın erkeğin ‘helali’dir. Bu erkeğin, kadını her türlü amaçla kullanma hakkına sahip olduğu anlamına geliyor. Erkek kadının değil, kadın erkeğindir. 
 
İkincisi, karılaştırılmış kadın erkeğe hizmet etmek için vardır. Erkeğin evini düzenleyen, soyunu-sopunu, zürriyetinin sürdürmesini sağlayan, ama daha çok da cinselliğinden, yani ‘namusum’ dediği bedeninden birinci derecede sorumlu olan karılaştırılmış kadın, aynı zamanda onun “iffet’idir”. 
 
Bu zihniyete göre erkek, kadın üzerinde her türlü tasarrufa sahiptir. İster “sever ister döver”, “ister koklar ister b..lar”, ister melek der ister şeytan” gibi deyimler de bu nedenle ifade edilmiştir. “Ya benimsin ya kara toprağın” belirlemesi de bu anlayışla söylenmiştir. Erkek, kadının bedenine de ruhuna da yüzüne de kalbine de bakar ve onlara sahip olabilir, ama kadın ‘helali’, yani malı olmadığı erkeğin, değil bir yerlerine bakması, yanından bile geçemez. Çünkü birçok kadın bir erkeğin malı olabilir, ama bir kadın sadece bir erkeğin ‘helali’ olabilir, bunun ötesi, “eşek sudan gelene kadar dövme” eyleminin en kaba halidir. 
 
 Kapitalist modernitenin kadına yaklaşımı, AKP’nin bu zihniyetinden pek farklı değildir. Aslında kapitalizm çok daha vahşi ve cinsiyetçidir. Çok daha zalim ve kadını acımasızca pençesinin altında alıp ezdikçe ezen bir sistemdir. Daha ince ve biraz daha “kibardır” ama çok daha vahşidir. 
 
 Kapitalist modernitede kadın ne anadır, ne bacı, ne yar, ne de sevgilidir. Sadece ama sadece paradır. Onun karşılığı kârdır. Bu nedenle kapitalist sistemde kadın bir bütün olarak cinsel bir objedir. Her reklamda tahrik ve tevşik edici rolde olan ve erkeği reklamını yaptığı mala doğru çeken satıcı bir ‘avcı’dır. Menüde ‘dilber dudağı’, ‘hanım göbeği’, ‘genç kız rüyası’, ‘kadın budu köfte’sidir. 
 
 Öyle ya, pastahaneye giden bir Türk veya Ortadoğu erkeği hiç kuşkusuz ki beğendiği herhangi bir tatlı türünü değil hiç düşünmeden, en ufak bir tereddüte girmeden ‘dilber dudağı’nı tercih edecektir. Bununla kadın her zaman cinsel bir obje olarak erkeğin önüne servis edimiş olunur. Kapitalizm aynı zamanda kadını yaşamın her alanında cinsel bir meta olarak erkeğe servis eden bir sistemdir. Evde, çarşıda, sokakta, yemekhanede, karada, denizde, havada, kısacası her yerde kadını erkek için cinsel bir mal, bir meta ve zevk aracı olarak kullanır. 
 
 Peki tüm bunlar, erkeklerin kadınları öldürmek için bir vesile değil mi? Elbette ki vesiledir. Bir sistem sorunudur, bir zihniyet ve erkeğin kadına bakış meselesidir. Çünkü sistem diyor ki, “ey erkek, kadını istediğin kadar kullan, nasıl kullanıyorsan kullan. Kadın senindir, senin için cinsel bir metadır. İster sev ister öldür, ister barındır, ister kov, ister vur, ister koru.” 
 
Mesela kadınların en çok tecavüze uğramasını tevşik eden, en çok “erkeler, kadınlara tecevüz edebilirsiniz” diyen Türk hukuk sistemidir. Hafifiletici denilen taktiri indirim cezası tecevüzcüler için “bir daha yapın, bir daha” demenin en açık hali olduğu artık bilinen bir gerçektir. Mesela “mağdur direndiği için tecavüz gerçekleşmediğinden”, “mağdur çırpındığı ve zanlıyı itip direndiği için tecavüz yapılmadığından”, “mağdur tecavüz sırasında sessiz kaldığı için kendi isteğiyle tecevüzü kabul ettiği anlamına geldiğinden”, “mağdur, taciz edilirken bağırarak etraftan yardım istemediğinden hafifletici ceza indirimine gidilmiştir” diye biten onlarca dava vardır. Vücut hatlarının çok belirgin olarak görüp ve bunu tecevüz gerekçesi olarak sunan sayısızca Türk savcı ve hakimleri hala görev başında. 
 
 Bu sistem varoldukça Özgecan ne ilk ve de ne son olacak. Ve esas sorunu çözecek olan kadınlardır. Kadınlar aktif savunma mekanizmasını oluşturmalıdırlar. Erkeklerin saldırgan ve vahşi kırımına karşı kendi zorunu oluşturmalıdırlar. Bunun dışında egemen erkek ruhunu öldürmek, erkek saldırganlığını engellemk mümkün değildir. Soykırıma karşı zor kutsaldır. Nasıl ki bir halk ve ulus saldırgan bir ulusa ve devlete karşı kendisini savunması kutsal ve mutlak zorunluysa kadınların da erkek zulmüne karşı kendilerini zorla ve mutlak olarak savunmaları bir o kadar kutsaldır. 
<div>
 </div>
</div>

Kadınlar soykırıma karşı kendi zorunu oluşturmalıdırlar

Türkiye’de neden kadınların öldürüldüğünü sorusuna verilecek en doğru yanıt; AKP’nin kadını “karı”, Türkiye kapitalist modernitenin de ...

Devamı »

Sehir savası ve Kobanê direnisi

Maden kobani, rojava, yazi Cuma, Şubat 20, 2015

<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ2Gdj4xqebIcgqZ4ldnd_RBWA9SGsTjUW76MYFcOORWfnGbsZdSYZtbKRzrbyhz7cgRI-Y-3_4Bmhow0gFl4WhMIy4_7ZjLB9r55sb7ERK7qw1TE4JerlLm7hbLK9yUOEjS59k7tQ2pIq/s1600/nuce_05102014-113740-1412498260.82.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="424" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEgQ2Gdj4xqebIcgqZ4ldnd_RBWA9SGsTjUW76MYFcOORWfnGbsZdSYZtbKRzrbyhz7cgRI-Y-3_4Bmhow0gFl4WhMIy4_7ZjLB9r55sb7ERK7qw1TE4JerlLm7hbLK9yUOEjS59k7tQ2pIq/s1600/nuce_05102014-113740-1412498260.82.jpg" width="640" /></a></div>
 
FUAT KAV - Güncellenme : 05.10.2014 02:14 
Savaş bir hamle, bir darbe veya bir muharebe ile kazanılmayacağı gibi, bir-iki ileri atılımla da kayıp edilmez. Bazı muharebeleri kaybetmek de, kazanmak da; zaman zaman geri çekilmeler de, ileri hamleleri yapmak da mümkündür. Savaşın felsefesinde tek rota, düz mantıkla hep ileri ve hep vurma, hep sonuç alma yoktur. Bu anlamda savaşların genel gidişatını belirleyen bir-iki geri veya ileri hamlenin sonuçları değildir. Esas olarak savaşın kaderini belirleyen son ana muharebedir. Bu son muharebede kaybetmek yoktur. Kaybetmek savaşı bir bütün olarak kaybetmek demektir. 
 
Rojava Devrimi, ama daha çok da Kobanê savunması için yapılan savaşı da bu çerçevede ele alıp değerlendirmek en doğrusudur. Henüz son muharebenin yapılmadığı Kobanê savunması için daha yapılacak çok şey vardır. Henüz uygulanmayan, başvurulmayan onlarca askeri taktik vardır. İşte bu taktiklerden birisi şehir savaşıdır. 
 
Şehir savaşı, tekniki ve silah donanımı bakımından zayıf olan bir gücün, kendisinden lojistik olarak çok daha üstün olan düşmanını şehir labirentlerinde boğma savaşıdır. Düşmanın bilmediği, tanımadığı ve yabancı olduğu şehirde onunla çok daha zengin askeri taktiklerle savaşmayı ifade eden şehir savaşı, karşı taraf için tam bir bataklıktır. Tuzaklarla dolu olan şehir savaşı, sözcüğün gerçek anlamında bir kurt kapanıdır da. Kurtun kuzuyla oynamayı da ifade eden şehir savaşı, eğer büyük bir hata yapılmazsa şehir savaşını tercih eden güç asla yenilmez. Stalingrad savunması bu savaş tarzının en somut ifadesi olarak tarihe geçmiştir. 
 
Kobanê savunması, şimdi tam da bu taktiği, yani şehir savaşını uygulama aşamasına girmiştir. Çok üstün silah gücüyle kırda ve ovada düşmana karşı savaşmak yerine, onu şehre çekme, şehrin labirentlerinde onunla ‘oynama’, onun tanımadığı, bilmediği sokaklarda, ev ve dar labirentlerde savaşmak çok daha avantaj sağlayacaktır. Yılanı kuyruğunda tutup savaşmak çok daha kolaydır. 
 
Rojava Devrimi’nin askeri stratejisini belirleyenler daha baştan beri “Kobanê düşmeyecek, ne pahasına olursa olursa korunacak” demiş ve şunu eklemişlerdi: “Askeri stratejimiz zengindir. Kır, dağ, ova ve şehir gerillacılığı konusunda oldukça tercübeliyiz ve şartlara göre bir taktiğimiz öne çıkarken diğer taktiğimiz tali plana düşebilir. Örneğin; bazen kır, bazen ova, bazen de şehirde savaşma taktiğimiz yer değiştirebilir...” 
 
İşte şimdi kırda ve ovada savaşma taktiği yerine, şehirde savaşma taktiği öne çıkmıştır ve günlerdir yapılan hazırlıklar esas olarak bu savaş, yani şehir savaşı genel savaşın kaderini belirleyecektir. Şimdiye kadar yapılan büyük savunma savaşı kırda ve ovada sürdürülmüştür. Düşmanın üstün silah ve teknik gücüne rağmen büyük bir direnme gösterilmiş, düşmana ikinci bir Şengal’in yaşanmasına izin verilmemiş, yapılan büyük direnme savaşı ile Kobanê halkı diz çökmemenin, dik durmanın destanını yaratmıştır. 
 
Sehir savaşı; Kobanê için son muharebe savaşı olacaktır. Bu muharebe aynı zamanda büyük bir irade ve taktik muharebesi de olacaktır. Ev ev, sokak sokak, mahalle mahalle, göğüs göğüse, süngü ile, taş ile, beden ve irade ile savaşılacak. Kürt kadınları, Kürt erkekleri, Kürt bilginleri ve Kürt çocukları bu kutsal şehrin labirentlerinde zalimlere karşı büyük direnecekleri kesindir. Bu konuda en ufak bir tereddüt yoktur. Nasıl ki son bir yıldır nefes nefese büyük direndilerse, Kobanê şehrinin sokaklarında da büyük direnerek IŞİD denilen vahşi düşmanı bu kutsal direniş diyarında onları döktüğü kanda boğacaktır... 
 
Askeri taktikte geri çekilmek, tarz değiştirmek, güç biriktirme sürecinde nefes almak, düşmana ölümcül darbeyi vurmak için savaş mekanını  değiştirmek son derece doğal iken, şehir savaşı için yapılan hazırlıkları farklı temelde değerlendirmek hem askeri taktikten anlamamaktır, hem de yapılan görkemli direnişten fazla bir şey anlamamaktır... 
 
YPG Askeri Konseyi’nin şu açıklaması her şeyi izah etmektedir: “Halkımız ve dostlarımız bize güvensin ve hiçbir zaman umutlarını kaybetmesinler ki, kazanan biz olacağız. Kobanê düşmanlarımıza mezar olacak, IŞİD’i bir daha asla dirilmemek üzere Kobanê’de mezara gömeceğiz. Bu temelde Kürt gençleri ve eli silah tutan herkesi Kobanê’de bizimle birlikte onur, şeref, vatan ve namus savaşına katılmaya çağırıyoruz...

Sehir savası ve Kobanê direnisi

FUAT KAV - Güncellenme : 05.10.2014 02:14 Savaş bir hamle, bir darbe veya bir muharebe ile kazanılmayacağı gibi, bir-iki ileri atılımla ...

Devamı »

PKK'nin tarihi misyonu

Maden bakur, pkk Cuma, Şubat 20, 2015

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
</div>
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwQbWwysI3lNe2OMoRqk0UwPkiS57O1ORlBrNky8XqZ_O-WNIAKYZTj4xZLR89VDSFkotgnj-PB3vmzksqBAcwvsYlhOrbFIENPFrTQPwHSxVqGRqiDz44MPrf3OKC5U8jpN8Bqm4zWXUn/s1600/ts-par-turquie-pkk-kurdes-konane-2866665-jpg_2503076_652x284.JPG" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="278" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhwQbWwysI3lNe2OMoRqk0UwPkiS57O1ORlBrNky8XqZ_O-WNIAKYZTj4xZLR89VDSFkotgnj-PB3vmzksqBAcwvsYlhOrbFIENPFrTQPwHSxVqGRqiDz44MPrf3OKC5U8jpN8Bqm4zWXUn/s1600/ts-par-turquie-pkk-kurdes-konane-2866665-jpg_2503076_652x284.JPG" width="640" /></a> 
 
Hiç kuşkusuz ki tarihsel misyon, toplumların gelişim sürecinde yaşanan düşünsel-fikirsel-ekonomik ve özgürlüksel gerçeklikten anlam bulan çelişkilerin çözümü bir iradede somutluk kazanmasıdır. Ne kendiliğinden, ne istenildiğinden, ne reddedildiğinden ne de kabul ettirildiğinden oluşan bir durum değildir. Toplumsal ve tarihsel koşulların özel bir hali olarak bir odakta vücut bulma gerçekliğidir. 
 
 Gökten zembille de inmeyen, önceden belirlenmeyen ve sonradan da alınıp verilmeyen misyon üstlenme durumu, tamamen tarihsel ve toplumsal bir sürecin ürünü olarak bir yerlerde irade keskinliğinde yaşam bulma halidir. 
 
 Misyon üstlenen, büyük görev ve sorumlukları başaran hareket veya şahsiyetler tarihin hiçbir döneminde önceden tespit edilmiş hareket ve şahsiyetler değillerdir. Hepsi de ortaya çıkan tarihsel ve toplumsal koşullarının özel konumu olarak şekillenmişlerdir. 
 
 Napolyon da, Lenin de, Fransız devrimi de, 17 Ekim Reel sosoyalist devrim de bu özel koşulların bir sonucu olarak ortaya çıkmış ve tarihsel misyonlarının gereklerini yerine getirmişlerdir. Felsefeciler, bilim insanları ve 'tarihin önünü açan, zamanın ruhunu okuyan' politikacılar da böyle ortaya çıkmış ve misyon sahibi olmuşlardır. 
 
 Her misyon sahibi hareket ve şahsiyet aynı zamanda ortaya çıktığı çağa da damgasını vurduklarını iyi biliyoruz. "Çığır açma", "açtırma", "çağa damgasını vurma" denilen durum da yine bu özel sürecin bir sonucu olarak ortaya çıkar. 
 
 Birkaç yüz yılda bir nasip olan bu misyon ve sorumluluk, şimdi PKK hareketi ve Başkan Apo'nun ideolojik ekseninde bulunan PYD hareketindedir. Allah'ın, "yürü ya kulum, önün açık, gidebildiğin kadar git" denilen bir zamandayız. Misyonun gereklerini yerine getirme koşulları son derece olgun. 
 
Şu kesindir: Ortadoğu'nun yüz yıllık gelişim çizgisi ve bu çizgiye bağlı olarak oluşan teokratik, diktatörlük, oligarşik ve faşist devlet yapılamaları ile birlikte anti-demokratik yönetimler değişmek durumunda. Demokrasi ve özgürlük temelinde yeni bir çizgi ve yönetim yapısının yaşam bulması kaçınılmazdır. 
 
 Yüz yıllık kölelik çzigisini değiştirip, demokratik ve özgürlükçü bir yönetim yapısını geliştirecek olan Kürtler olduğu da bu süreçte çok daha net bir biçimde ortaya çıkmıştır. Ortadoğu'nun özgürlükçü kaderi artık PKK'nin ve Başkan Apo'nun çizgisi temelinde değişecektir. Tarihi misyon ve toplumsal sorumluluk bunu böyle olduğunu Kobanê direnişi ile artık tartışılmaz bir gerçeklik haline gelmiştir. 
 
 Nasıl ki 1789 Fransa devrimi, Avrupa'da burjuva devrimlerine öncülük ettiyse ve nasıl ki 1917 Ekim devrimi dünyada reel sosyalizimin gelişip bir sistem haline gelmesinde birinci derecede rol oynadıysa, yine nasıl ki her iki devrimin lideri Robespierre ve Lenin büyük devrimlerin ve büyük devrimcilerin ilham kaynağı olarak tarihe geçen iki büyük lider olduysa, Kürtler de Başkan Apo'nun önderliğinde Ortadoğu'da demokrasi ve özgürlük çağını açacaktır. Tarih bu misyonu bu kez Kürtler'e ve Başkan Apo'ya vermiştir. 
 
 Başkan Apo bundan yıllar önce,"Ortadoğu'da her yönüyle kokuşmuş, çürümüş ve miadını doldurmuş ne kadar despot yönetim yapısı varsa hepsi de tarihin çöplüğüne atılacaktır. Bunu yapacak olan da PKK'dir. Bunu hepinizin huzurunda söylüyorum. Birgün gelecek PKK, Ortadoğu'da demokrasi ve özgürlük çağını açacaktır" demişti. 
 
Şimdi Rojava'da, Kobanê'de, Şengal'de, Musul-Kerkûk-Maxmûr hatında IŞİD çetelerine karşı yürütülen mücadele, işte bu çağa giden yolun sonuna kadar açılması mücadelesidir. Kobanê'de Kürt kadınlarının öncülüğünde sergilenen direniş bu çağın en anlamlı halidir. Köleleştirilmiş kadının özgürleştirilerek köle çağa vurulan darbedir bu hatta verilen kavga. 
 
 Kim ne derse desin tarih bu misyonu PKK ve Başkan Apo'ya vermiştir. İdeolojik-düşünsel-ruhsal ve yaşamsal hat bu gerçekliğe göre doğrulanmış ve ortaya çıkan pratik duruş da bunu ispatlamıştır. 
 
 Evet, Allah PKK'ye "yürü, önün açık, gidebildiğin kadar git" deme kutsallığını göstermiştir...</div>

PKK'nin tarihi misyonu

Hiç kuşkusuz ki tarihsel misyon, toplumların gelişim sürecinde yaşanan düşünsel-fikirsel-ekonomik ve özgürlüksel gerçeklikten anlam bul...

Devamı »

Yalçın Akdoğan’ın zihniyeti

Fuat Kav turkiye Cuma, Şubat 20, 2015

<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on">
 
 
<div class="separator" style="clear: both; text-align: center;">
<a href="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxHlGxbeEap81UdZXD-lo4PX1Dl5xSyqgyAtlP6Ga0ZYg-8sykKwVZfZjEF-KqVA0_M1ERAkoy7LKZgUnExg8bpp0Qy3j-FKjobdZxfa7og0qkpmuzIPKCKITPLF1SS_3_Ua204zTsRgU/s1600/aldogan.jpg" imageanchor="1" style="clear: left; float: left; margin-bottom: 1em; margin-right: 1em;"><img border="0" height="154" src="https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhxHlGxbeEap81UdZXD-lo4PX1Dl5xSyqgyAtlP6Ga0ZYg-8sykKwVZfZjEF-KqVA0_M1ERAkoy7LKZgUnExg8bpp0Qy3j-FKjobdZxfa7og0qkpmuzIPKCKITPLF1SS_3_Ua204zTsRgU/s1600/aldogan.jpg" width="320" /></a></div>
Gelinen aşamada Yalçın Akdoğan’ın çözüm sürecinde yaşanan sorunları çözme konusunda çaba sarf eden değil de sorunları yaratan ve KCK’yi özel olarak kışkırtmak ve ateşkesi bozmak için özel çaba sarf eden bir kişilik olduğu açığa çıkmıştır. 
 
 Hemen hemen her hafta kışkırtıcı ve tahrik edici tarzda konuşan ve her konuşmasını özel olarak basına dikte ettiren Yalçın Akdoğan en son basına verdiği bir demeçte oldukça kötü ve kışkırtıcı bir konuşma yaptığını belirtmek gerekiyor. 
 
 Üsten bakan, karşı tarafı küçümseyen, Kürt hareketini aşağlama çabasına giren, barış sürecine ihtiyaçları yokmuş gibi bir havayla konuşan Yalçın Akdoğan, öyle anlaşılıyor ki süreci bozmak istiyor. 
 
 Nezaket kurallarını da aşan, silahların patlamamasının kendilerinin göstermiş olduğu duyarlılıktan kaynaklanan bir durum olduğunu çok kaba bir ifadeyle dile getiren Akdoğan “yol keseceksin, makine yakacaksın, insanları kaçıracaksın, sonra neymiş efendim, ‘eylemsizlik’ varmış diyeceksin” diyerek, KCK’yi ağır bir biçimde suçlamaktadır. 
 
 Hem hırsız hem de ev sahibini bastıran yavuz hırsız misali. “Hem suçlu hem güçlü” örneği de aynı biçimde. Yol kesen haydutun hikayesi de buna benzer. Yani hem suçlu, hem haksız  olacaksın, hem adaletin zerresini taşımayacaksın, hem de malını-mülkünü çaldığın insanları suçlayacaksın. Demezler mi, adaletin bu mu Yalçın Akdoğan? 
 
 Madem ki insan kaçırmak, yol kesmek, makine kırmak süreci bozuyorsa, ateşkes hukukuna aykırıysa, tahrik edici bir durumu ifade ediyorsa, peki bir hafta içerisinde kırk insanı öldürmek, ateşkes halinde olan gerillaya kalleşçe pusu kurmak, insan avına çıkarak yüzlerce insanı tutuklamak süreci bozmuyor mu? Kürdistan’ı tahrip eden ve kalekol denilen büyük imha merkezine karşı misilleme hakını kullanan gerillanın eylem tarzını süreci baltalayan eylem olarak görecek ve bunun için Kürt hareketini suçlayacaksın, ama iki gün içinde 40’ı aşan insanı öldüreceksin, polisin ve askerlerin hergün insanlara işlence edip tutuklattıracaksın, gerillaya karşı pusu kurdurtup imha amaçlı seferler düzenleyeceksin ve tüm bunlara da “devletimizin bekası için yapıyoruz, bugün de yarın da yaparız” diyeceksin. 
 
 Aklın yolu bir olduğu söylenir. Eğer gerçekten de aklın yolu birse, o zaman aklı başında olan herkes söylesin: Bu Yalçın Akdoğan denilen zatın esas amacı ne? Amacı yol haritasının önünde bulunan küçük çakıl taşları temizlemek mi, yoksa yolun tıkanması için ne kadar moloz varsa getirip yola bırakmak mı? Amacı olası sorunları çözmek için konuşmadan önce bin kere düşünüp ondan sonra söylenmesi gerekeni söylemek mi, yoksa düşünmeden erken yumurtlayan tavuk misali ...ağzına gelen yumurtayı hemen olduğu yerde bırakmak mı? 
 
Elbette ki Akdoğan’ın görevi patlayıp çatlasa da kendini tutmak, büyük sancılar pahasına da olsa kendine hakim olmak ve ...ağzına gelen yumurtayı öyle rastgele bırakmamaktır. Çünkü belli bir misyonu var, çözüm süreci ile ilgili olarak görevlendirilmiş bir kişilik. Dolayısıyla kızmaya, çığrından çıkmaya, öfkelenip patlamaya hakkı yoktur. Hatta kıza da bilir, ama bu kızgınlığını etrafına, sağına soluna hissettiremez. 
 
 Akdoğan’ın zihniyetine Türklerin, AKP ve devletin barış sürecine ihtiyacı yoktur. Ama Kürtler barışa mahkumdurlar. Bu nedenle PKK ve KCK her şeye “evet” demek zorunda, AKP’nin her dayatmasına boyun eğmek durumunda. Dolayısıyla Kürt tarafı görüşme sürecinde ileri sürülen tüm koşullara eksiksiz bir biçimde uymak zorunda. Ama devlet ve AKP’nin böyle bir zorunlulluğu, koşulu yoktur. Devlet isterse masaya oturur, isterse de masayı devrirebilir, isterse çatışmazlık sürecine uyabilir, istemezse istediği her yerde pusu kurup silahlı kişilere karşı şiddet ve imha gücünü gösterebilir. Bu nedenel Akdoğan hep PKK ve KCK’nin, devletin kırmızı çizgilerine uyması, devletin ve devletle bağlantılı olan hiç bir şeye karışmaması gerektiğini söyler.Ona göre devlet karakol ve kalekol inşaa ediyorsa inşa edecektir, baraj yapıyorsa yapacaktır, operasyona ihtiyaç varsa operasyon yapacaktır, eğer pusu lazımsa asker ve polisler pusu da kuracaktır. 
 
 Evet,Yalçın Akdoğan’ın mantığı bu. Tam bir sömürgeci mantık. Egemen ulusun emirvaki üslubu, devletin şiddetine dayanarak karşı tarafın iradesini hiçe sayan işgalci zorbalığın dili. Ben yaparım-yaptırırım-istersem vurarım-kırarım, gerekirse şiddet de uygularım, karşıma çıkanı öldürürüm kabadaylığının en ilkel hali. 
 
 Ama artık yağma yok! Eğer ortada bir diyalog varsa bu diyalog eşit koşullarda gerçekleşir ve eger bağlayıcı bir karar veya söz verme diye bir süreç yaşanmışsa bu, her iki taraf için de bağlayıcı ve geçerli olacaktır. Eğer bir müzakere varsa, bu müzakere sürecinde karara bağlanan her şey her iki taraf için de bağlayıcıdır. Dolayısıyla Akdoğan’ın efelenme, tehdit edip gözdağı verme, ‘bak süreci bozarım ha’ deyip, şantaj yapma gibi ne hakkı vardır, ne de bunu yapacak durumdadır.</div>

Yalçın Akdoğan’ın zihniyeti

Gelinen aşamada Yalçın Akdoğan’ın çözüm sürecinde yaşanan sorunları çözme konusunda çaba sarf eden değil de sorunları yaratan ve KCK’yi...

Devamı »

Fuat Kav

Narsist suçlu ve yüzsüz olmak...

Ancak ortak iradeyle baraj yıkılır

Başkan Abdullah Öcalan ve Önderlik gerçekliği

Özgürlüğünüz kutlu olsun!

Gerginlik teorisi ve ‘cumhurun başı’ Erdoğan

Mazlumlaşan Newroz

Kadınlar soykırıma karşı kendi zorunu oluşturmalıdırlar

Sehir savası ve Kobanê direnisi

PKK'nin tarihi misyonu

Yalçın Akdoğan’ın zihniyeti

Popüler

Etiketler

Blog Arşivi